مائده آسمانى كه بر قوم عيسى فرو مىباريده خبر داده است . و از حواريون عيسى نيز در قرآن اشارت شده و از عيسى مسيح و مريم مقدس به خوبى ياد گرديده است . در زمان ظهور مسيح ( ع ) مردى به نام پونتيوس پيلاطس « 1 » [ 14 ] ( 26 تا 36 . م ) والى و حكمران رومى سرزمين يهودا بود و هيرودياس ، فرماندارى كل استان جليل را به عهده داشت . سخنان رهايىبخش مسيح ، براى زمانهء كور و كر ، و روم مرده‌دل و ستمگر و كاهنان فرصت‌طلب زمان ، گران مىآمد بطورى كه به سعايت او برخاستند و به آزار و ايذايش كمر بستند . پيلاطس ، با آنكه مردى ستمگر بود ، اما راضى به از بين بردن مسيح نبود شوراى سنهدرين « 2 » [ 15 ] يعنى پرقدرت‌ترين شوراى يهود ، در آن زمان ، عيسى را به مرگ محكوم نمود . پيلاطس بر اثر فشار مخالفان كه فرياد مىزدند : مصلوبش كن ! مصلوبش كن ! ، بالاخره حكم اعدام را صادر كرد و او را همراه با دو نفر جنايتكار در محلى به نام « كاسهء سر » يا جمجمه بر فراز تپه « جلجتا » [ 16 ] كه صليبها را در آنجا نصب كرده بودند ، مصلوب ساختند اما قرآن مجيد در اين مورد مىفرمايد : وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ و در آخر آيه مىفرمايد وَ ما قَتَلُوهُ يَقِيناً « 3 » . ( و هم از اين‌رو كه به دروغ گفتند كه ما مسيح عيسى بن مريم رسول خدا را كشتيم در صورتى كه نه او را كشتند و نه بر دار كشيدند بلكه بر آنها مشتبه شد . . . و بطور يقين بدانيد كه مسيح را نكشتند ) بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً « 4 » . ( بلكه خدا او را به سوى خود به بالا برد و پيوسته خدا مقتدر و كارش همه از روى حكمت است ) . به هر تقدير به روايت انجيل ، عيسى پس از مرگ و تدفين از قبر خارج شده ، به آسمان رفته است ، و اين رستاخيز از قبر در روز يكشنبه اتفاق افتاد . در زمان وقوع حادثه سن مسيح را بين 31 تا 33 سال گفته‌اند و رسالتش را يك تا سه سال ياد كرده‌اند .

--> ( 1 ) . Pontius Pilatus ( 2 ) . Sanhedrin ( 3 ) . آيه 157 سوره نسا . ( 4 ) . آيه 158 همان سوره .